Under the Hawthorn Tree (2010)

Under the Hawthorn Tree (2010) 
#ปีนรั้วรีวิว #Drama #Romantic

      ปรกติไม่ใช่คนที่จะมาดูหนังรักดราม่าอารมณ์เฉื่อยๆอะไรแนวๆนี้เลย เอาจริงๆก็ไม่ใช่ว่าไม่ชอบหรืออะไรเพียงแต่รู้สึกว่าหนังมันไม่บันเทิงเอาซะเลย ถ้าคนเคยดูหนังชุดพวก ตำนานรักดอกเหมย น่าจะพอเดาอารมณ์ออก แต่พอดีเกิดตกหลุมรักนางเอกอย่าง โจวตงหยู่ มาจาก My Old Classmate ก็เลยได้ตามมาดูเรื่องนี้ด้วย ทีแรกก็มีหวั่นใจเหมือนกันหน้าหนังไม่ดึงดูดเลย แต่พอได้ดูแล้วยอมรับเลยว่าค่อนข้างประทับใจเลย มีความละมุน ถึงแม้หนังจะเล่าถึงความรักของชนชั้นล่างในยุคปฏิวัติวัฒนธรรมจีน ที่มีอุปสรรคอะไรหลายๆอย่าง

      หนังเล่าถึง อาจิง เด็กสาวนักศึกษาที่ถูกส่งมายังชนบทเพื่อเรียนรู้วิถีชีวิตของเหล่าเกษตรกร และเพื่อนำความรู้ที่ได้มาเขียนหนังสือเพื่อเสนอเป็นหลักสูตรการสอนในโรงเรียนให้กับพรรคคอมมิวนิสต์จีน ในยุคปฏิวัติวัฒนธรรม ซึ่งเธอเลือกที่จะเขียนเรื่องราวของต้น ซานจา ต้นไม้ที่มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับการเสียสละของคณะปฏิวัติพรรคคอมมิวนิสต์

      และที่นั่นเอง อาจิง ก็ได้พบกับ อาซัน ชายหนุ่มที่ทำงานเกี่ยวกับธรณีวิทยาอยู่กับแค้มป์วิจัยที่หมู่บ้านแห่งนั้น ซึ่งทั้งสองคนก็ดูจะตกหลุมรักกันตั้งแต่ที่ได้พบกันครั้งแรก แต่ความรักของทั้งสองคนกลับไม่ใช่เรื่องง่าย เมื่อ อาจิง และครอบครัวถูกควบคุมความประพฤติเนื่องจากพ่อของเธอเป็นกลุ่มต่อต้านพรรคคอมมิวนิสต์ซึ่งยังถูกคุมตัวอยู่ เธอจึงไม่สามารถทำเรื่องเสื่อมเสียอะไรได้แม้แต่น้อย ไม่เช่นนั้นอนาคตของครอบครัวและการเป็นครูของเธอก็จะดับวูบไป และยังต้องถูกส่งไปอยู่ชนบทเพื่อใช้แรงงานอีกด้วย

      หลังจากดูหนังเรื่องนี้จบ  รู้สึกตัวเองเล้วเลวยังไงก็ไม่รู้ 555 หนังเป็นผลงานการกำกับของ จางอี้โหมว ซึ่งเคยดูแต่หนังฟอร์มใหญ่ที่อลังการของแกอย่าง The Great Wall , Hero , House Of Flying Dagger , Curse Of The Golden Flower ที่ก็ออกแนวท่ามากลีลาเยอะอลังการไปซะหมด

      แต่ไม่เคยได้สัมผัสหนังดราม่าที่ไม่ได้อลังการหรือสีสันฉูดฉาดแบบผลงานที่เคยผ่านตามาก็เลยไม่รู้ว่ามันจะออกมาถูกใจหรือเปล่า แต่ผลที่ได้กลับกลายเป็นว่า โดนใจกว่าหนังฟอร์มใหญ่ที่กล่าวมาด้านบนซะอีก อันนี้ก็ไม่รู้ว่าเป็นด้วยความดีงามของ โจวตงหยู่ บวกเพิ่มเข้าไปด้วยหรือเปล่าเลยทำให้อินไปกับหนังได้ไม่ยากเลย 555

      เอาจริงๆอุปสรรคของความรักในเรื่องนี้มันก็ไม่ได้โหดได้หินอะไรมากมาย แต่มันเหมือนเป็นเรื่องที่ต้องพิสูจน์ใจกันระหว่างชายหญิง ที่ฝ่ายหญิงก็ต้องประพฤติตัวให้อยู่ในขอบเขตของตัวเอง และฝ่ายชายก็ต้องหักห้ามใจตัวเองเพื่อไม่ให้คนที่รักต้องมาเสี่ยงเสียอนาคต แต่ด้วยความที่ครอบครัวของ อาจิง ค่อนข้างลำบาก อาซัน ก็เลยต้องพยามหาทางแอบช่วยเหลืออยู่เสมอ

      แต่มันก็มีบ้างช่วงบางตอนเหมือนกันนะ ก็เป็นปรกติของคนรักกันอยากพบหน้ากัน ต่อให้เสี่ยงยังไงก็ยอมที่จะออกนอกลู่นอกทางไปบ้าง ซึ่งคิดว่าเนื้อหาตรงนี้แหละที่ทำให้คนดูได้ซึมซับกับความรักของทั้งคู่ ซึ่งตรงนี้ยกนิ้ว(โป้ง)ให้ จางอี้โหมวเลยนะ 

      เคยอ่านเจอความเห็นนึงจากพันทิพย์ที่อธิบายถึงจางอี้โหมวแล้วเข้าใจเห็นภาพเลยที่ว่าเป็นผู้กำกับที่ ทำน้อยได้มาก ทำใหญ่ได้อลังการ (แม้หลังๆจะมือตกไปบ้าง) หลายๆฉากหลายซีนต้องบอกว่าธรรมดามากหลายเรื่องก็เคยใช้ แต่พอมาอยู่ในหนังเรื่องนี้ที่จังหวะก็เนิบนาบแต่กลับทำให้เราเข้าถึงความรู้สึกของตัวละครได้

      จริงๆหนังก็เล่าแบบรวบรัดตัดความแบ่งเป็นช่วงๆด้วยเหมือนกัน แต่พอถึงฉากที่เป็นการแสดงความรู้สึกของตัวละคร หนังกลับปล่อยให้เราได้ซึมซับไปอย่างช้าๆไม่เร่งเร้า มันถึงได้พาความรู้สึกเราไปผูกกับตัวละครได้

      จะว่ามีแต่ข้อดีสิ่งที่รู้สึกขัดใจก็พอมีให้เห็นเหมือนกัน ก็คือการเล่าแบบแบ่งช่วงแล้วใช้ตัวหนังสืออธิบายแทนนี่แหละ ส่วนตัวมองว่ามันเป็นเหตุการณ์สั้นๆไม่จำเป็นขนาดที่ต้อง Skip ข้ามก็ได้นะ เนื้อหาส่วนนี้ถ้าทำเพิ่มรวมกันเผลอๆไม่น่าถึงสิบนาทีด้วยซ้ำ มันเหมือนเราโดนเบรกอารมณ์ที่กำลังต่อเนื่องกับตัวละคร

      แต่ก็พอจะเข้าใจได้ว่าหนังต้องการให้คนดูใช้เวลาไปกับซีนที่เป็นความสัมพันธ์ของตัวละครเอกเป็นส่วนใหญ่ และอีกส่วนนึงที่ไม่รู้ว่า จางอี้โหมว ต้องการยั่ว หรือแกล้งคนดูหรือเปล่า   ก็คือเมื่อผ่าน 2/3 ของหนังมันจะมีเนื้อเรื่องส่วนที่เราระแวงว่ามันจะทำลายความดีงามของเรื่องไปซะหมด ซึ่งพอผ่านไปแล้วก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ 555 แต่ตอนจบลงเลยแบบไหนมีคนทำซับไทยไว้ลองหามาดูละกัน

      สรุปแล้วเรื่องนี้ค่อนข้างเกินความคาดหมาย อาจจะเพราะไม่คาดหวังแล้วก็ประเมินไว้ต่ำๆด้วยแหละกะดูนางเอก โจวตงหยู่ อย่างเดียว แต่กลายเป็นว่าได้ดูหนังรักดีดี ที่อาจจะเหมือนหนังโชว์แมนโชว์หล่อของพระเอกไปซะอย่างนั้น

#MovieReview #รีวิวหนัง