Confessions (2010)

Confessions (2010) คำสารภาพ
#ปีนรั้วรีวิว #Thriller #Confessions #คำสารภาพ

      ตามกฎหมายแล้วคนทำผิดแล้วสารภาพก็จะได้รับการลดโทษ แต่นั่นมันเป็นสิ่งที่เป็นประโยชน์กับคนกระทำผิดจริงไหม แล้วในมุมของเหยื่อล่ะถ้าคนที่กระทำผิดต่อเราหรือคนที่เรารัก ถ้าเขามาสารภาพความผิดกับเราเราจะสามารถยกโทษให้คนผิดได้หรือเปล่า เพราะมันก็มีเพียงแค่เจ้าตัวเท่านั้นเอง ที่จะรู้ว่าได้สำนึกต่อความผิดที่กระทำไปแล้วจริงๆหรือเปล่า

      โมริกูชิ ครูประจำชั้นที่กำลังสอนนักเรียนและนักเรียนในห้องก็กำลังแจกจ่ายและดื่มนมโรงเรียนตามปรกติประจำวัน แต่ที่แตกต่างไปในวันนี้คือ โมริกูชิ ได้กล่าวถึงใครบางคนและเหตุการณ์บางอย่างที่เกิดขึ้นในอดีต ซึ่งก็คือเรื่องราวการเสียชีวิตของลูกสาวตัวน้อยของเธอ เรื่องราวนี้ควรจะเป็นเรื่องเศร้าที่ใครๆได้ฟังก็คงต้องน้ำตาคลอ 

      แต่มันกลับกลายเป็นเรื่องที่ฟังแล้วน่าขนลุก  เมื่อเธอบอกกับทุกคนในห้องเรียนว่า มีเด็กนักเรียนสองคนคือ A และ B ที่อยู่ในห้องนี้เป็นสาเหตุทำให้ลูกของเธอต้องตาย  แต่ด้วยความที่ทั้งสองคนยังเป็นเยาวชนกฎหมายจึงไม่สามารถเอาผิดอะไรได้  แต่เธอเองก็ได้เตรียมแผนการต่างๆไว้ในใจ ที่จะให้บทเรียนกับทั้งสองคนอย่างจัดเต็ม

      เป็นหนังที่มีอะไรหลายๆอย่างที่ชอบแล้วก็มีอะไรหลายอย่างที่เฉยๆ อาจจะด้วยหนังผ่านมาหลายปีแล้วเพิ่งได้ดูกับเขา  หนังในไอเดียใกล้เคียงกันอาจจะไปผ่านตาจากเรื่องอื่นมาบ้างแล้ว  พอกับเรื่องนี้มันเลยอาจจะไม่พีคมากพอ ตรงนี้น่าจะเป็นความพลาดของผมเอง 555

      เป็นหนังที่ตัวละครแทบจะทุกตัวมีความนิ่ง และเลือดเย็นสูงมาก ไม่ว่าจะเป็น โมริกูชิ หรือ เอ กับ บี ที่ โมริกูชิ นั้นกลายเป็นคนเลือดเย็นจากความเสียใจที่ต้องสูญเสียลูกสาว   โดยที่ต้องเห็นคนผิดลอยหน้าลอยตาสารภาพผิดต่อหน้าเธอโดยที่ไม่ต้องรับโทษเนื่องจากเป็นเยาวชน

      ส่วน เอ นั้นต้องกลายมาเป็นฆาตกรเนื่องจากคนที่รักทอดทิ้งไป  ทำให้เขาเรียกร้องความสนใจด้วยวิธีการต่างๆนาๆ พัฒนาความรุนแรงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ส่วน บี นั้นเป็นเด็กที่น่าจะได้รับความรักจนล้น ได้รับการปกป้องจนไม่รู้ว่าสิ่งที่ตัวเองทำนั้นผิดหรือถูก กลายเป็นคนที่เข้ากับใครไม่ได้ไม่มีเพื่อน เลยกลายมาเป็นส่วนหนึ่งของแผนการของ เอ โดยที่ เอ ก็คิดไม่ถึงว่าคนที่ตัวเองคิดว่าซื่อบื้อแบบ บี จะมีความกล้าที่จะลงมือทำอะไรร้ายๆอย่างใครเขา

      เอาจริงๆหนังเรื่องนี้มีความเป็นหนังครอบครัวสูงมาก มากกว่าจะเป็นหนังล้างแค้นซะอีก แต่การที่หนังนำเสนอตัวเองในมุมระทึกขวัญจิตวิทยาที่เป็นเรื่องของการล้างแค้น ความหมายอะไรต่างๆของครอบครัวมันเลยถูกกลบไปเรื่อยๆจนสุดท้ายก็ปิดหลุมฝังมิดไปเลย

      แต่ถ้าพูดถึงความเป็นหนังระทึกขวัญจิตวิทยาล้วนๆหนังก็ทำออกมาได้ดี มีชั้นเชิงให้เราติดตามได้ตลอด และหลายๆอย่างสารภาพเลยว่าคาดเดาอะไรในเรื่องต่อไปไม่ได้เลย   ว่าชะตากรรมของแต่ละตัวละครจะเป็นอย่างไร  แม้พอถึงช่วงนึงของหนังเราจะรู้ว่าสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นเป็นแผนของ โมริกูชิ ก็ตาม

      แต่เราก็ไม่รู้อีกนั่นแหละว่าเธอจะนำพาความแค้นของตัวเองไปถึงจุดไหน เพราะมันเป็นความแค้นที่แสดงออกแบบหน้าตาย ตัวละครไม่แสดงออกความรู้สึกทางสีหน้าอารมณ์มากนัก ความรู้สึกตอนดูมันสงบนิ่งไปหมดเราเลยไม่รู้ว่า  ตอนนี้ในทะเลมันมีพายุก่อตัวอยู่หรือเปล่า ไม่รู้ว่าจะเล่นกันถึงตายหรือจะแค่สอนบทเรียนให้กับทั้งคู่

      อีกอย่างนึงพอมีคนทักรายละเอียดบางอย่างในหนังเรื่องนี้เลยนึกขึ้นได้(ตอนดูไม่ทันสังเกต) คือการสโลว์โมวชั่นบ่อยๆของหนัง พอลองนึกย้อนกลบไป เออ…..แม่งเยอะจริง ถ้าไม่ใช่ฉากพูดคุยนี้ในหนังแทบจะเป็นฉากสโลว์อยู่ตลอดเวลา 555

      เป็นหนังที่น่าจะคล้ายๆอะไรหลายอย่างในบ้านเรานะ ผู้ปกครองทางบ้านก็มักจะโยนความรับผิดชอบมาที่โรงเรียนเมื่อลูกถึงวัยเข้าเรียนแล้ว แต่กลับลืมดูภายในครอบครัวตัวเองว่า มีความสุข ความอบอุ่นภายในครอบครัวดีหรือเปล่า

      เพราะถ้าเด็กมีปัญหาขึ้นมาแล้วเกิดผลกระทบกับโรงเรียนกับครูกับสังคมโดยรวมแล้ว บางทีเรื่องราวมันก็เลยเถิดหาทางออกให้กับปัญหาได้ยาก แล้วถ้านักเรียนเองไปเจอครูสายเยือกแข็งแบบ โมริกูชิ แล้วล่ะก็ เรื่องราวอาจจะไม่จบแค่ในห้องเรียนก็ได้

      สรุปแล้ว Confessions เป็นหนังระทึกขวัญจิตวิทยาทีดีงามเรื่องนึงเลยนะ มีแง่คิดอะไรหลายๆอย่างแฝงอยู่ในหนังแม้จะมีความบันเทิงของหนังมากลบส่วนนี้ไปบ้าง  แต่เราก็สามารถเข้าถึงเข้าใจได้กับข้อความที่หนังพยายามสื่อ

#MovieReview #รีวิวหนัง