May 18 (2007)

May 18 (2007) วันอนาถชาติเกาหลี
#ปีนรั้วรีวิว #Drama

      หากจะหยิบยกเรื่องการเมืองการปกครองมาเป็นประเด็น  คงเป็นเรื่องที่เอามาพูดยากที่สุดในวงสนทนา ไม่ว่าจะพูดในที่สาธารณะหรือพูดกับใครสนิทแค่ไหนก็ตาม  เพราะมันอาจจะสร้างรอยร้าวในความสัมพันธ์ได้  หากคู่สนทนามีชุดความคิดที่แตกต่างจากเรา  ซึ่งก็เป็นโชคดีเล็กๆหนังที่จะเขียนต่อไปนี้ไม่ใช่หนังไทยและเหตุการณ์ก็ไม่ได้เกิดขึ้นในบ้านเรา  แต่ก็อีกนั่นแหละด้วยความที่สถานการณ์มันเกิดอยู่ห่างไกล  คงจะทำได้แค่หาข้อมูลจากอินเตอร์เน็ตมาพูดคุยประกอบ  และรีวิวถึงความเป็นหนังเท่านั้น  คงไม่ได้ลงลึกถึงรายละเอียดเหตุการณ์อะไรมากมาย

      คังมินวู (Sang-kyung Kim) หนุ่มใหญ่ที่มีอาชีพขับรถแท็กซี่ต้องขยันทำงานทุกวันเพื่อส่ง จินวู (Joon-Gi Lee) น้องชายที่ใฝ่ฝันอยากเป็นนักกฎหมาย ตัว มินวู เองตกหลุมรัก พัคชินเอ (Yo-won Lee) พยาบาลสาวสวยลูกสาวเจ้าของกิจการรถแท็กซี่ (Sung-Ki Ahn) ที่ตัวเองเช่าขับอยู่ทุกวันนี้  แต่ก็หารู้ไม่ว่าทั้งสองคนเป็นพ่อลูกกัน  ยังไม่ทันที่ทั้งคู่จะได้สานความสัมพันธ์กันไปถึงไหน  เมืองกวางจูก็เกิดเหตุวุ่นวาย  เมื่อทหารเข้ามาล้อมปราบกลุ่มนักศึกษาที่ออกมาประท้วง 

      ซึ่งหนึ่งในแกนนำนักศึกษาก็คือ จินวู ที่ยอมรับไม่ได้กับความตายของนักศึกษา  และประชาชนผู้บริสุทธิ์ที่โดนทหารทำร้ายจนตาย ไม่ว่า มินวู จะพยายามห้ามปรามน้องชายเท่าไหร่ก็ไม่เป็นผล  จนในที่สุดสิ่งที่เขากลัวมันก็เกิดขึ้นจนได้  เมื่อ จินวู ต้องตายขณะที่โดนทหารล้อมปราบ  พี่ชายอย่าง มินวู และชาวเมืองกวางจูที่เหลือรอดเลยต้องลุกขึ้นสู้  เพื่อตัวเองที่ถูกยัดเยียดข้อหากบฏและเพื่ออนาคตของลูกหลานชาวเมืองกวังจูทุกคน

      กวังจู เมืองใหญ่อันดับ 5 ของเกาหลีใต้  ที่ตอนนี้กลายเป็นเป้าหมายโจมตีของกองกำลังทหาร  ซึ่งคุมโดยสองนายพลที่พวกเขายึดอำนาจการปกครองมาได้  เมื่อผู้คนในเมืองต่างออกมารวมตัวกันเพื่อเรียกร้องและไม่ยอมก้มหัวให้กับอำนาจเผด็จการ  ทั้งสองนายพลจึงสั่งกองกำลังทหารกว่าแสนนายเข้าล้อมเมืองกวางจูเอาไว้  และบอกว่าผู้คนที่ออกมารวมตัวต่อต้านในตอนนี้คือกบฏ  ปฏิบัติการทางทหารเริ่มตั้งแต่วันที่ 18 พฤษภาคม จนถึงวันที่ 27 พฤษภาคม ปี 1980 ที่ทหารเข้ายึดเมืองกวางจูได้สำเร็จ

      จากรายงานมีฝ่ายประชาชนเมืองกวางจูเสียชีวิตมากเกือบสองร้อยคน และฝ่ายทหารอีกยี่สิบกว่าคนรวมทั้งยังมีผู้สูญหายอีกหลายสิบคนอีกด้วย ซึ่งสุดท้ายแล้วทั้งสองนายพลก็ได้ขึ้นเป็นผู้นำของชาวเกาหลีใต้สมใจคนละสองสมัย….ก่อนที่หลังจากนั้นจะมีเหตุการณ์อะไรหลายอย่างตามมากับผู้นำทั้งสองคนนี้

      หนังที่เอาจริงก็ตั้งความหวังไว้พอสมควร  ทั้งในแง่ดราม่าการเมืองและความจริงจัง  แต่ไหงพอได้ดูจริงๆมันกลายเป็นหนังตลก  ปนรักโรแมนติกฝ่าการชุมนุมทางการเมืองไปได้  มีรู้สึกผิดหวังเล็กๆเหมือนกันนะ  แถมหนังยังนำเสนอออกมาในแต่ละประเด็น  ก็เหมือนไม่มีความชัดเจนเท่าไหร่  ตั้งแต่แรกเริ่มที่ทหารนำกองกำลังมาปิดล้อมเมือง  รวมทั้งเหตุที่ประชาชนลุกขึ้นสู้ในทีแรก  เพราะในหนังเหมือนนำเสนอเหตุการณ์คล้ายกับว่า  ทหารมาล้อมก่อนประชาชนถึงชุมนุม  หากคนที่ไม่ทราบข้อมูลมาก่อนอาจจะมีงงได้เหมือนกัน  ไม่แน่ใจว่าฉบับที่ได้ดูมันมีการตัดทอนภาพหรือเหตุการณ์ต่างๆ  ออกไปบ้างหรือเปล่าถึงทำให้คนดูรู้สึกไม่เคลียร์กับเนื้อเรื่องส่วนนี้

      เมื่อทิศทางของหนังมันเป็นตามที่กล่าวด้านบน  เลยกลายเป็นว่ามันไปกลบเจตนารมจริงๆของผู้คนในเมืองกวางจูไปหมด เมื่อแต่ละตัวละครเอกของหนังเหมือนจะแบกความรู้สึกอย่างอื่น  ไว้บนบ่าเสียมากกว่าจะออกมาขับไล่ทหาร  อย่าง มินวู เองในทีแรกก็ไม่ได้คิดที่จะออกมาต่อสู้อะไรเลยแม้แต่น้อย แต่ที่ออกมานั่นก็เพราะน้องชายต้องมาตายไปด้วยน้ำมือของทหาร  จนทำให้ตัวเองรู้สึกว่าชีวิตนี้ไม่รู้จะอยู่ไปทำไม  หรือตัวละครพ่อของ ชินเอ ที่เป็นอดีตนายทหารแล้วตัดสินใจมาเป็นแกนนำประชาชนที่ติดอาวุธ  มันเหมือนกับว่าเขาแบกภาวะผู้นำความรับผิดชอบต่อประชาชน  ที่เขาพามารวมตัวกันประท้วงมากกว่า  จากเนื้อหาในหนังเราเลยไม่รู้ว่าตกลงแล้วพวกเขาออกมาเรียกร้องอะไรกันแน่

      ภาพของเจตนารมทางการเมืองในหนัง  มันจึงเบาบางมากๆจนเราแทบสัมผัสกับมันไม่ได้เลย  แต่ยังมีหนังอย่าง A TAXI DRIVER (2017) หนังที่เล่าเหตุการณ์เดียวกันนี้ออกมาล่าสุดอีกเรื่องนึง  คงต้องลองดูกันว่าจะทำออกมาเป็นยังไงขับเน้นความรู้สึกด้านไหนออกมา  เอาไว้ได้ดูเมื่อไหร่คงเอามาเขียนอีกที

      สรุปแล้ว May 18 (2007) วันอนาถชาติเกาหลี อย่างที่บอกไปว่าผิดหวังเล็กๆนะ คิดไว้ว่าน่าจะดีกว่านี้ ดราม่ากว่านี้ แต่หากใครที่อยากจะดูเพื่อให้ทราบเหตุการณ์คร่าวๆ  แบบที่ไม่ต้องรับรู้ผ่านอะไรที่เนื้อหามัน REAL ซีเรียสจริงจังนัก  ก็น่าจะพอเป็นทางเลือกดูได้อยู่ครับ

#MovieReview #รีวิวหนัง