Have a Song on Your Lips (2015)

Have a Song on Your Lips (2015) aka Kuchibiru ni uta wo ถึงตัวฉันในอีก 15 ปี
#ปีนรั้วรีวิว #Drama Director: Takahiro Miki

      “ถึงตัวฉันในอีก 15 ข้างหน้า” คุณเคยคิดจะเขียนจดหมายถึงตัวเองบ้างมั้ย ในช่วงวัยรุ่นวัยที่มีไฟมีความฝันเต็มเปี่ยม คุณในตอน อายุ 15 จะเขียนจดหมายถึงตัวเองในตอน 30 ว่ายังไง แล้วเราในตอนอายุ 30 ปีจะรู้สึกยังไง  ที่ได้อ่านจดหมายของตัวเอง บางคนอาจจะบอกว่ามันเป็นความคิดของเด็กน้อย บางคนอาจจะผิดหวังที่ทำความฝันไม่สำเร็จ แต่บางคนอาจจะรู้สึกดีที่ยังรักษาตัวตนเอาไว้ได้ 

      ยูริ คาชิวากะ (Yui Aragaki) คุณครูสาวสวย  ที่ถูกเพื่อนซี้สมัยเรียนอย่างครู ฮารุโกะ มัตสึยามะ (Fumino Kimura) ครูสอนดนตรี  ที่ตอนนี้เธอกำลังท้องแก่เต็มที่แล้ว  จึงต้องเตรียมดูแลตัวเองก่อนคลอด ตาม ยูริ ให้มาทำหน้าที่สอนดนตรีและเตรียมความพร้อมให้เด็กๆ  ในชมรมคอรัสก่อนที่จะไปแข่งขันงานประจำปีระดับจังหวัด แต่ว่างานนี้เหมือนครูคนใหม่อย่าง ยูริ ดูเหมือนเธอจะไม่ค่อยเต็มใจอยากจะสอนอะไรใครซักเท่าไหร่ ทั้งที่ตัวเธอเองเป็นถึงนักเปียโนมืออาชีพชื่อดังมาก่อน แต่ไม่มีใครรู้ถึงสาเหตุเลยว่าทำไมเธอจึงหยุดเล่นเปียโนไปเฉยๆจนถึงทุกวันนี้

      หัวหน้าวงคอรัสอย่าง นาซุนะ เองก็ดูจะไม่ค่อยชอบ ยูริ เท่าไหร่  เพราะเธอเองโดนเมินใส่  ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกัน แถมในตอนนี้ที่ครู ยูริ รับปากแล้วว่า  จะช่วยดูแลวงก่อนการแข่งขัน  ก็ดันรับสมาชิกผู้ชายเข้ามาเพิ่มอีก ซึ่ง นาซุนะ นั้นเธอมีความตั้งใจว่า  วงประสานเสียงนี้จะต้องไม่มีผู้ชายเด็ดขาด แต่สุดท้ายเพื่อให้ ยูริ ยอมสอนเธอและเพื่อนๆก่อนไปแข่งขัน นาซุนะ จึงต้องจำใจยอมรับให้พวกผู้ชายเข้ามาร่วมวงอย่างไม่เต็มใจ การได้ลุกขึ้นยืนหยัดต่อหน้าความรู้สึกผิด  และปัญหาของคนหมดไฟอย่าง ยูริ กับนักเรียนที่มีไฟ  และความฝันแต่เหมือนเรือที่ไร้หางเสือ เริ่มจากอะไรเพื่อช่วยเติมเต็ม  สิ่งที่หายไปให้กันและกัน

***เปิดเผยเนื้อหาบางส่วน***
**

      เป็นหนังดราม่าที่ดูแล้วไม่ตึงเครียดเกินไป  แถมสร้างแรงบันดาลใจได้ดีด้วย ตัวละครแต่ละคนก็มีปมมีเรื่องราวของตัวเองไม่ว่าจะ ยูริ ที่เป็นนักเปียโนมืออาชีพ  แต่ด้วยเรื่องราวบางอย่างที่เกิดขึ้นในอดีต ทำให้เธอโทษตัวเองและสร้างรอบแผลในใจ  จนเธอไม่สามารถเล่นเปียโนได้อีกครั้ง

      นาซุนะ เด็กสาวที่อยู่กับตาและยาย  ด้วยเหตุผลบางอย่างทำให้เธอเกลียดผู้ชายทุกคน นั่นจึงเป็นสาเหตุให้เธอ ไม่อยากยอมรับการเข้าร่วมวงของพวกนักเรียนผู้ชาย ที่จริงๆแล้วพวกเขาก็มาเพราะต้องการอยู่ใกล้ๆครู ยูริ คนสวยเท่านั้นเอง

      หรือ ซาโตรุ คุวาฮาระ เด็กหนุ่มที่เรียบร้อยเก็บตัวเงียบ ไม่มีเพื่อนฝูงอย่างคนอื่นเขา ทั้งที่ตัวเองเรียนมัธยมปลายปีสุดท้ายแล้ว นั่นก็เพราะในตอนเช้า เขาก็ต้องพาพี่ชายที่ป่วยเป็นออทิสติก ออกจากบ้านไปฝากสถานที่ดูแล เมื่อเลิกเรียนตอนเย็น เขาก็ต้องรีบมารับพี่ชายและเดินกลับบ้านพร้อมกัน การเข้าเป็นสมาชิกชมรมประสานเสียงของเขา จึงแทบเป็นไปไม่ได้เลย ถึงแม้ว่าเขาจะมีพรสวรรค์และการเข้าชมรม จะทำให้เขามีเพื่อนเสียทีก็ตาม

      ดราม่าเรื่องราวของทั้งสามตัวละครนี้ ก็เป็นส่วนเดินเรื่องหลัก และต่างช่วยให้แง่คิดกันและกัน คนที่ถูกทอดทิ้ง อาจจะคิดว่าตัวเองไม่เป็นที่ต้องการ และไม่ได้เกิดจากความตั้งใจอย่าง นาซุนะ กับคนที่พ่อแม่ตั้งใจให้เกิดอย่าง ซาโตรุ แต่การตั้งใจให้เกิด นั่นก็เพราะความจำเป็น ต่อการมีชีวิตอยู่ของพี่ชาย

      มันก็อยู่ที่มุมมองว่าเราจะเลือกนะ ว่าจะมองมุมไหน เมื่อ ซาโตรุ เลือกที่จะมองในแง่บวกว่า เพราะพี่ชายเขาเกิดมาเป็นแบบนี้ไง พ่อแม่ของ ซาโตรุ จึงมีเขาเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคน เพื่อให้พี่น้องคอยดูแลกัน ฉะนั้นเขาจึงอยากจะดูแลพี่ชายไปเรื่อยๆ ถึงไม่รู้ว่าพวกเขาจะอยู่ด้วยกันไปอีกนานแค่ไหน

      ยูริ เองที่หมดไฟพอได้เห็นเด็กๆในวัยเดียวกับเธอในอดีต ที่เติบโตขึ้นมาเผชิญกับเรื่องราวและพยายามรับมือกับมัน ก็ทำให้เธออยากที่จะฮึดกลับขึ้นมาสู้ กับความรู้สึกผิดในใจของตัวเองอีกครั้ง และอยากจะก้าวข้ามมันไปให้ได้ เหมือนกับที่ ยูริ เมื่อ 15 ปีที่แล้วที่ยังมีไฟเต็มเปี่ยม 

      สรุปแล้ว Have a song on your lips (2015) หนังดราม่าที่ดูเพลินนะไม่หนักเกินไปแถมให้แรงบันดาลใจกับคนดูได้ดีด้วย เป็นหนังที่พยายามมองโลกในแง่บวก แล้วบอกกับเราว่าปัญหามันมีทุกคนนั่นแหละอยู่ที่เราจะเลือกมองในมุมไหนแล้วจะอยู่หรือจะแก้ไขมันยังไง

#แล้ว 15 ปีข้างหน้าละคุณจะเขียนอะไรถึงตัวเอง? 

#MovieReview #รีวิวหนัง